Sławomir Mrożek — Tango

Bunt przeciwko porządkowi społecznemu w Tangu Sławomira Mrożka przybiera paradoksalną formę buntu konserwatywnego, w którym młody Artur sprzeciwia się nie tradycyjnym normom, ale właśnie ich całkowitemu rozpadowi. Główny bohater próbuje przywrócić ład, ceremonię i hierarchię w świecie, który pogrążył się w chaosie permisywności i relatywizmu moralnego, co czyni jego rewoltę jedną z najbardziej oryginalnych w polskiej literaturze dwudziestego wieku. Zacznę od przedstawienia sytuacji wyjściowej w dramacie. Artur wraca do domu rodzinnego i zastaje tam kompletny bałagan, zarówno w sensie dosłownym, jak i symbolicznym. Mieszkanie przypomina rupieciarnię, wszędzie walają się stare meble, katafalki, manekiny. Ale to co naprawdę przeraża Artura, to rozpad wszelkich norm społecznych i moralnych. Jego matka Eleonora otwarcie zdradza ojca Stomila z wujem Eugeniuszem, a wszyscy traktują to jako coś naturalnego. Babcia Eugenia chodzi w spodniach i jeździ na wózku inwalidzkim dla zabawy. Ojciec zamiast pracować, eksperymentuje z awangardową sztuką. Nikt nie pracuje, nikt się nie żeni, nikt nie przestrzega żadnych zasad. To jest świat absolutnej wolności, który paradoksalnie stał się więzieniem pustki i bezsensowności. Artur buntuje się przeciwko temu stanowi rzeczy, ale jego bunt ma zupełnie odwrotny kierunek niż typowe bunty młodzieńcze. On nie chce większej wolności, on chce porządku. Mówi wprost, że pragnie przywrócić ceremoniał, hierarchię, tradycyjne wartości. Planuje ślub z Alą według starego obrzędu, chce wprowadzić zasady, przywrócić rozróżnienie między dobrem a złem, między tym…

Ćwicz to pytanie z AI egzaminatorem

Sesja głosowa, ocena CKE 0-30 pkt, feedback w 30 sekund. darmową sesję demo bez podawania karty.