William Szekspir — Makbet

Czy człowiek decyduje o własnym losie? Na podstawie Makbeta Williama Szekspira chciałabym udowodnić, że los człowieka jest wypadkową zarówno zewnętrznych okoliczności, jak i jego własnych wyborów, przy czym to właśnie decyzje podejmowane w kluczowych momentach mają znaczenie rozstrzygające. Zacznę od tego, że w dramacie Szekspira przepowiednie wiedźm odgrywają rolę impulsu, który uruchamia łańcuch wydarzeń, ale nie determinują one w pełni losów bohaterów. Kiedy na wrzosowisku trzy siostry fatalne obwieszczają Makbetowi, że zostanie tanem Cawdoru, a potem królem Szkocji, nie mówią mu przecież, w jaki sposób ma to osiągnąć. To niezwykle istotne. Przepowiednia jest dwuznaczna, otwarta na interpretację. Makbet mógłby przecież czekać, aż los sam się spełni, mógłby przyjąć postawę bierną. Zamiast tego podejmuje świadomą decyzję o morderstwie króla Duncana. Pamiętam tę scenę, kiedy przed zabójstwem Makbet przeżywa straszliwy kryzys sumienia. Mówi wtedy o tym, że Duncan jest jego gościem, jego królem, że jest dobrym władcą i nic złego mu nie uczynił. Makbet doskonale zdaje sobie sprawę z moralnych konsekwencji swojego czynu. To nie jest człowiek działający w transie czy pod przymusem. On wybiera zbrodnię, kierując się ambicją i namowami Lady Makbet. Właśnie w tym momencie widzimy, że to nie przepowiednia, ale jego własna wola decyduje o tym, co się stanie. Drugi argument dotyczy roli Lady Makbet, która pokazuje, jak silnie na nasze decyzje wpływają inni ludzie, ale jednocześnie jak bardzo…

Ćwicz to pytanie z AI egzaminatorem

Sesja głosowa, ocena CKE 0-30 pkt, feedback w 30 sekund. darmową sesję demo bez podawania karty.