William Szekspir — Makbet

Moralna odpowiedzialność za czyny w Makbecie Williama Szekspira to temat niezwykle złożony, ponieważ dramat ten pokazuje, że choć bohater działa pod wpływem zewnętrznych sił i manipulacji, to ostatecznie sam podejmuje decyzje i musi ponieść za nie pełną odpowiedzialność. Zacznę od tego, że Makbet na początku dramatu jest przedstawiony jako szlachetny wojownik, wierny sługa króla Dunkana. Dowiadujemy się o jego bohaterskich czynach na polu bitwy, gdzie walczy za Szkocję. Jednak wszystko zmienia się w momencie spotkania z trzema wiedźmami, które prorokują mu, że zostanie tanem Cawdoru, a potem królem Szkocji. Ta przepowiednia budzi w nim drzemiacą ambicję. Co ważne, wiedźmy nie mówią mu, jak ma to osiągnąć, nie nakazują mu zabicia króla. One tylko rzucają ziarno, które pada na podatny grunt. I tutaj pojawia się kluczowe pytanie o wolną wolę. Czy Makbet jest ofiarą fatum, czy sam kształtuje swój los? Moim zdaniem Szekspir wyraźnie pokazuje, że przepowiednia to tylko katalizator, a prawdziwym źródłem zbrodni jest ludzka ambicja i świadomy wybór. Ogromną rolę w podjęciu decyzji o zabójstwie odgrywa Lady Makbet. Kiedy Makbet pisze do niej list o przepowiedni, ona natychmiast zaczyna planować morderstwo. W słynnej scenie w pierwszym akcie, kiedy Makbet waha się i wymienia wszystkie powody, dla których nie powinien zabijać Dunkana, Lady Makbet atakuje jego męskość, nazywa go tchórzem, mówi te przerażające słowa o tym, że wyrwałaby niemowlę z…

Ćwicz to pytanie z AI egzaminatorem

Sesja głosowa, ocena CKE 0-30 pkt, feedback w 30 sekund. darmową sesję demo bez podawania karty.