Biblia — Księga Koheleta

Księga Koheleta przedstawia człowieka jako istotę bezradną wobec nieustannych przemian świata, ukazując fundamentalną prawdę o marności ludzkiego życia i próżności wszelkich ziemskich dążeń. Autor biblijny, tradycyjnie utożsamiany z królem Salomonem, konfrontuje czytelnika z gorzką refleksją, że wszystko, co dzieje się pod słońcem, podlega cykliczności i przemijaniu, a człowiek nie ma nad tym żadnej kontroli. Najważniejszym fragmentem pokazującym tę perspektywę jest oczywiście początek księgi, gdzie pada słynne zdanie „Marność nad marnościami, wszystko marność". To hebrajskie słowo „hevel" oznacza dosłownie tchnienie, dym, coś ulotnego i nieuchwytnego. Kohelet używa tego określenia aż trzydzieści osiem razy w swojej księdze, jakby chciał wbić nam do głowy tę prawdę o przemijaniu. Mówi wprost, że człowiek pracuje, trudzi się przez całe życie, a potem umiera i nic z tego nie zostaje. Co pokolenie odchodzi, nowe przychodzi, ale ziemia trwa wiecznie. Ta perspektywa jest naprawdę przygnębiająca, bo pokazuje, że my jako jednostki jesteśmy nieistotni w wielkim porządku kosmosu. Kolejny fragment, który doskonale ilustruje niestałość świata, to słynny poemat o czasie. „Wszystko ma swój czas i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem". Kohelet wymienia pary przeciwstawnych działań – czas rodzenia i umierania, sadzenia i wyrywania, zabijania i leczenia, burzenia i budowania. Ta litania pokazuje, że życie to ciągły ruch wahadła między skrajnościami. Człowiek nie może zatrzymać tego…

Ćwicz to pytanie z AI egzaminatorem

Sesja głosowa, ocena CKE 0-30 pkt, feedback w 30 sekund. darmową sesję demo bez podawania karty.