Molier — Skąpiec

Dobra materialne same w sobie nie czynią człowieka szczęśliwym, a wręcz przeciwnie – nadmierne przywiązanie do nich prowadzi do duchowej pustki i zniszczenia relacji międzyludzkich. Doskonale pokazuje to Molier w komedii „Skąpiec", gdzie główny bohater Harpagon staje się niewolnikiem własnego majątku, tracąc przy tym wszystko, co naprawdę wartościowe w życiu. Harpagon to postać, która budzi śmiech, ale jednocześnie przerażenie. Jego obsesja na punkcie pieniędzy osiąga takie rozmiary, że kompletnie zaślepia go na potrzeby innych ludzi, nawet własnych dzieci. Widzimy to wyraźnie w scenie, kiedy Harpagon dowiaduje się o kradzieży kasetki z pieniędzmi. Jego reakcja jest tak przesadzona, tak teatralna, że staje się komiczna – woła o pomoc, oskarża wszystkich dookoła, podejrzewa nawet samego siebie. Mówi wtedy: „Jestem zgubiony, jestem zamordowany, poderżnięto mi gardło, skradziono mi pieniądze!". To pokazuje, jak bardzo utożsamia swoją wartość jako człowieka z posiadanym majątkiem. Bez tych pieniędzy czuje się dosłownie martwy. I tu właśnie tkwi tragizm tej postaci – Harpagon nie potrafi oddzielić swojej tożsamości od zawartości skrzyni. Co więcej, skąpstwo Harpagona niszczy jego relacje z najbliższymi. Traktuje własne dzieci jak towar na sprzedaż. Chce wydać córkę Elżbietę za starego, bogatego Anzelma, choć ona kocha Waleriego. Syna Kleanta próbuje ożenić z wdową bez posagu. Sam natomiast, będąc starcem, zamierza poślubić młodziutką Mariannę, w którą zakochany jest jego syn. To wszystko motywowane jest wyłącznie…

Ćwicz to pytanie z AI egzaminatorem

Sesja głosowa, ocena CKE 0-30 pkt, feedback w 30 sekund. darmową sesję demo bez podawania karty.