Edvard Munch — „Krzyk · Edvard Munch

Obraz Edvarda Muncha z 1893 r. (Galeria Narodowa w Oslo). Wychudzona, androginiczna postać stoi na moście nad fiordem z rękoma przyciśniętymi do twarzy w geście rozpaczy. Usta otwarte w bezgłośnym krzyku, oczy rozszerzone. Twarz przypomina czaszkę. W tle krwawo-pomarańczowe niebo i sina woda fiordu — pejzaż jakby reagował na wewnętrzny ból postaci. Z tyłu mostu dwie obojętne sylwetki. Symbol egzystencjalnego lęku, samotności, niepokoju człowieka XX wieku.

Zinterpretuj „Krzyk" Muncha jako wyraz lęku egzystencjalnego człowieka epoki nowoczesnej. Odwołaj się do utworu literackiego, w którym bohater doświadcza podobnego stanu rozpaczy lub trwogi.

Motywy w tym zadaniu

Lektury jako kontekst

Ćwicz to zadanie z AI komisją

AI losuje niejawne i prowadzi pełen egzamin z oceną CKE 0-30. Demo gratis bez podpinania karty.

Powiązane niejawne